Οι διοργανωτές. Οι πεντάκις πρωταθλητές κόσμου. Η χώρα των μπαλαδόρων, που φέτος κατεβάζει εθνική χωρίς κανέναν από δαύτους. Εδώ και χρόνια έχουν αφήσει κατά μέρους τα τσαλίμια και τις ποδιές. Έχουν γίνει πραγματιστές και τακτικιστές. Καλά κάνουν. Το 1994 και το 2002 λόγω αυτών των χαρακτηριστικών ράψανε αστέρι. Α, και της τύχης βέβαια...
Η Βραζιλία είναι ομάδα με πολλές συμπάθειες και ελάχιστες αντιπάθειες στην Ελλάδα. Και να μην την υποστηρίζουν, τη συμπαθούν. Σπάνια θα τους βρίσουν ή θα τους κράξουν. Ο υπογράφων τους αντιπαθεί. Και τους βρίζει. Και τους κράζει. Για τους κάτωθι λόγους...
Το 1994 δεν έπρεπε να το πάρουν. Ούτε για τετράδα δεν ήταν. Η πιο εύκολη κλήρωση που μπορούσε να ευχηθεί. Όμιλος της πλάκας, και μετά ΗΠΑ, Ολλανδία (η μόνη δύσκολη αντίπαλος, κατά λάθος την περάσανε με ένα φάουλ απο τα 40 μέτρα) και στους 4 με Σουηδία... και πάλι δεν έπρεπε να πάρουν τον τελικό, ας όψεται ο Μασάρο που έχασε το πέναλτυ (ο μύθος που επικράτησε για τον Μπάτζιο μετέπειτα θα αναλυθεί στο ποστ για τους Ιταλούς).
Το 2002 μια από τα ίδια (με πολύ καλύτερη ομάδα πάντως, και 3-5-2 σύστημα), αστείος όμιλος, στους 16 με τους Βέλγους, στους 4 με τον Χακάν Σουκούρ. Ισπανία,Ιταλία,Πορτογαλία σφαχτήκανε για να προμοταριστούν οι Κορεάτες, στο χειρότερο μάλλον μουντιάλ της ιστορίας. Γαλλία, Αργεντινή αποκλείστηκαν από τον όμιλο. Η Ολλανδία δεν είχε καν προκριθεί. Τελικός με τους ατάλαντους Γερμανούς, εύκολη νίκη, 5ο αστέρι. Κάπως έτσι γράφεται η ιστορία...
Και τώρα στην πατρίδα τους, γκραν φαβορί θεωρούνται. Έφεραν πάλι και τον Σκολάρι προπονητή και ονειρεύονται το έκτο. Με ποιους θα κατέβουν? για να δούμε...
Τέρμα o Ζούλιο Σέζαρ. Σε καθοδική πορεία, δεν μου εμπνέει και πολύ εμπιστοσύνη. Οι δικοί του τον πιστεύουν πάντως. Τι άλλο να κάνουν, οι εναλλακτικές είναι χειρότερες...
Τετράδα άμυνας η καλύτερη της διοργάνωσης. Μακράν της δεύτερης κιόλας. Ντάνι Άλβες δεξιά, Μαρσέλο αριστερά, Τιαγκο Σίλβα με Νταβιντ Λουιζ κεντρικοί. Οι αλλαγές τους δεν είναι πάντως τίποτα τρομερό. Ο Ντάντε είναι γκελαδόρος, ο Ενρίκε και ο Μάξουελ μέτριοι.
Κέντρο έχουν πολλές επιλογές. Ο Όσκαρ λογικά δεν βγαίνει από επιτελικός. Της μιλάει της μπάλας, έχει και εμπειρίες πλεον. Πίσω του έχει να διαλέξει ανάμεσα σε κάμποσους. Φερναντίνιο, Λουιζ Γκουστάβο, Παουλίνιο, Ραμίρες, ακόμα και τον Ερνάνες υπό συνθήκες. Είναι σκυλιά, κόβουν, τρέχουν, αλλά από μπάλα λίγα πράγματα...
Μπροστά Νευμάρ και Χουλκ. Καλοί, αλλά δεν πατάνε περιοχή. Κάτι Φρεντ και Τζο που τους ξαναθυμήθηκε ο Φελιπάο δεν είναι για σχολιασμό. Ο Γουίλιαν δεν είναι για πολλά, τον Μπέρναρντ δεν τον ξέρει η μάνα του. Ο Ντιέγκο Κόστα έκανε μεγάλη μαλακία που πήγε να παίξει στην Ισπανία, από αυτή τη Βραζιλία δεν θα έβγαινε ποτέ...
Πρόβλεψη : τετράδα μάλλον εύκολα.
Ευχή : να χάσουν στον τελικό από την Αργεντινή. Στην παράταση.
Η Βραζιλία είναι ομάδα με πολλές συμπάθειες και ελάχιστες αντιπάθειες στην Ελλάδα. Και να μην την υποστηρίζουν, τη συμπαθούν. Σπάνια θα τους βρίσουν ή θα τους κράξουν. Ο υπογράφων τους αντιπαθεί. Και τους βρίζει. Και τους κράζει. Για τους κάτωθι λόγους...
Το 1994 δεν έπρεπε να το πάρουν. Ούτε για τετράδα δεν ήταν. Η πιο εύκολη κλήρωση που μπορούσε να ευχηθεί. Όμιλος της πλάκας, και μετά ΗΠΑ, Ολλανδία (η μόνη δύσκολη αντίπαλος, κατά λάθος την περάσανε με ένα φάουλ απο τα 40 μέτρα) και στους 4 με Σουηδία... και πάλι δεν έπρεπε να πάρουν τον τελικό, ας όψεται ο Μασάρο που έχασε το πέναλτυ (ο μύθος που επικράτησε για τον Μπάτζιο μετέπειτα θα αναλυθεί στο ποστ για τους Ιταλούς).
Το 2002 μια από τα ίδια (με πολύ καλύτερη ομάδα πάντως, και 3-5-2 σύστημα), αστείος όμιλος, στους 16 με τους Βέλγους, στους 4 με τον Χακάν Σουκούρ. Ισπανία,Ιταλία,Πορτογαλία σφαχτήκανε για να προμοταριστούν οι Κορεάτες, στο χειρότερο μάλλον μουντιάλ της ιστορίας. Γαλλία, Αργεντινή αποκλείστηκαν από τον όμιλο. Η Ολλανδία δεν είχε καν προκριθεί. Τελικός με τους ατάλαντους Γερμανούς, εύκολη νίκη, 5ο αστέρι. Κάπως έτσι γράφεται η ιστορία...
Και τώρα στην πατρίδα τους, γκραν φαβορί θεωρούνται. Έφεραν πάλι και τον Σκολάρι προπονητή και ονειρεύονται το έκτο. Με ποιους θα κατέβουν? για να δούμε...
Τέρμα o Ζούλιο Σέζαρ. Σε καθοδική πορεία, δεν μου εμπνέει και πολύ εμπιστοσύνη. Οι δικοί του τον πιστεύουν πάντως. Τι άλλο να κάνουν, οι εναλλακτικές είναι χειρότερες...
Τετράδα άμυνας η καλύτερη της διοργάνωσης. Μακράν της δεύτερης κιόλας. Ντάνι Άλβες δεξιά, Μαρσέλο αριστερά, Τιαγκο Σίλβα με Νταβιντ Λουιζ κεντρικοί. Οι αλλαγές τους δεν είναι πάντως τίποτα τρομερό. Ο Ντάντε είναι γκελαδόρος, ο Ενρίκε και ο Μάξουελ μέτριοι.
Κέντρο έχουν πολλές επιλογές. Ο Όσκαρ λογικά δεν βγαίνει από επιτελικός. Της μιλάει της μπάλας, έχει και εμπειρίες πλεον. Πίσω του έχει να διαλέξει ανάμεσα σε κάμποσους. Φερναντίνιο, Λουιζ Γκουστάβο, Παουλίνιο, Ραμίρες, ακόμα και τον Ερνάνες υπό συνθήκες. Είναι σκυλιά, κόβουν, τρέχουν, αλλά από μπάλα λίγα πράγματα...
Μπροστά Νευμάρ και Χουλκ. Καλοί, αλλά δεν πατάνε περιοχή. Κάτι Φρεντ και Τζο που τους ξαναθυμήθηκε ο Φελιπάο δεν είναι για σχολιασμό. Ο Γουίλιαν δεν είναι για πολλά, τον Μπέρναρντ δεν τον ξέρει η μάνα του. Ο Ντιέγκο Κόστα έκανε μεγάλη μαλακία που πήγε να παίξει στην Ισπανία, από αυτή τη Βραζιλία δεν θα έβγαινε ποτέ...
Πρόβλεψη : τετράδα μάλλον εύκολα.
Ευχή : να χάσουν στον τελικό από την Αργεντινή. Στην παράταση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου