Aπλά τα πράγματα.

Αύριο παίζουμε με την ομάδα του κράτους, του παρακράτους, της απατεωνιάς, της κλεψιάς και της προπαγάνδας. Την ομάδα-συνώνυμο της λαμογιάς και της ξεφτίλας. Την εγκληματική συμμορία των 6-7 υπόδικων και καταδικασμένων προέδρων με τους υπάλληλους-επιστήμονες και τους αυλικούς των ΜΜΕ.

Αύριο λοιπόν, μπαίνουμε μέσα στο γήπεδο και το μάτι γυαλίζει.Το μαχαίρι στα δόντια και το αντιαρματικό στην πλάτη. Το τελευταίο θα χρειαστεί σίγουρα, αφού πάλι θα κατεβάσουν τα τανκς όταν δουν πως το ματς στραβώνει. Τρέξιμο, πίεση, κλωτσίδι και τσαμπουκάς απαραίτητα ΟΛΟΙ όσοι πατήσουν το χορτάρι. Το επίπεδο φλωριάς των παιχτών του γαύρου κάθε χρόνο και εκτινάσσεται, σε σημείο να λέμε πλέον πως ο Φουστέρ και ο Ριέρα ήταν ζόρικοι παίχτες. Γατούληδες τύπου Αφελάι-Ντοσεβί-Ντουρμάζ-Μήτρογλου-Φορτούνης-Μαζουάκου-Χάρα-Ομάρ πρέπει να πετάνε τη μπάλα πλάγιο χεσμένοι κάθε φορά που παίρνουν πάσα.

Για να μην μακρυγορούμε με γραφικότητες λοιπόν,και εφόσον ο υποφαινόμενος πήρε την απόφαση να μην ασχοληθεί με τακτικές,συστήματα και πρόσωπα. Τα πράγματα είναι απλά. Ρίχνετε τουλάχιστον 2 στα κακομαθημένα της Τρούμπας, και τους στέλνετε για κορνέδες και εκλέρ στου Ρέντη. Απλά και όμορφα.

Οδηγός αυτό το ματς.

ΤΕΛΕΙΩΣΤΕ ΤΟΥΣ.

Mια απ'τα ίδια

Το ξέραμε, το περιμέναμε, δεν είχαμε αυταπάτες. Και τελικά επιβεβαιωθήκαμε...

'Αλλο ένα ντέρμπι στο (χαρισμένο στον γαύρο και χτισμένο με τα λεφτά τoυ ελληνικού λαού) Καραισκάκης πέρασε και μας άφησε με νεύρα και πονοκεφάλους.

To χειρότερο ντέρμπι που θυμάμαι (και θυμάμαι πολλά) το πήρε ο γαύρος με 90-10 διαιτησία. Ως συνήθως, έτσι όπως έχουν μάθει να νικάνε τόσα χρόνια. Αγωνιστικά φάνηκε πως οι ομάδες είναι πάνω κάτω στα ίδια (ο πλήρης Παναθηναικός θα τους κάνει πλάκα στη Λεωφόρο με νορμάλ συνθήκες). Έκανε μία καθαρή φάση ο ΟΣΦΠ -κι αυτή όχι κλασική- σε όλο το ματς και βαφτίστηκε κυριαρχία. Άντε δύο με τη φάση του ανύπαρκτου πέναλτυ που είχε βγει τετατετ ο τζι-ελ-εξ. Στην έδρα τους, με ψυχολογία στο ζενίθ, με διαιτητή να τους σφυράει τα πάντα.

Κι εμείς αγωνιστικά λίγα πράγματα, η προφανής θέληση του Αναστασίου ήταν να πάμε μέχρι το 70' με το 0-0 και ανεβαίνοντας μετά να τους παίξουμε στην ταχύτητα. Φόρτωσε με πέντε χαφ το κέντρο για να μην έχει εύκολη πάσα ο Τσόρι, έβαλε αγκαλίτσα τον Ζέκα στον Μαζουάκου (καλός παίχτης αυτός,ξεχωρίζει) και περίμενε. Τι δεν υπολόγισε? τα αμέτρητα στημένα που έδινε ο κόρακας και μας έκλεινε πίσω. Ένα θα έγραφε,και προφανώς θα ήταν αυτό που μπερδεύτηκαν προς στιγμήν τα μαρκαρίσματα λόγω αλλαγής Μποτία-Αυλωνίτη.

Μετά ήταν μονόδρομος, μέσα ο Πέτριτς να πατάμε περιοχή και πίσω του ο Ατζαγκούν μπας και χωθεί ανάμεσα στα στόπερ. Και να που το πέτυχε, ασιστ ο Πέτριτς, φάτσα με το τέρμα ο ΄Ατζα, σφύριγμα ο κόραξ για χέρι, τέλος το ματς...

Δεν θα κάτσω να ασχοληθώ με τα σημερινά "ποδοσφαιρικά" σχόλια των "αντικειμενικών", δεν έχει και κανένα νόημα εντέλει. Εγώ το μόνο που κρατάω είναι η διαπίστωση πως στα ίσα δεν μας έχουν. 'Εχουν δυο-τρεις καλύτερες μονάδες (χαφ Τσόρι και Κασάμι δεν υπάρχουν στον Παναθηναικό), αλλά καθαρή διαφορά κλάσης ανάμεσα στις δυο ομάδες υπάρχει μόνο στο κεφάλι του Σάββα και στους υπαλλήλους του Καραπαπά...

Στόχος της ομάδας είναι μέχρι τέλη Φλεβάρη να είμαστε το πολύ 5-6 βαθμούς πίσω από την κορυφή. Αν το καταφέρουν (και αν έχει έρθει ο Αμπέντ το Γενάρη), θα πέσουν πολλά γέλια την άνοιξη. Εδώ θα είμαστε...

Έξω καλά πάμε

Περάσαμε τους τσουρουκάδες χτες όπως αναμενόταν, προχωράμε την Κυριακή με τον Πανιώνιο για το πρωτάθλημα σε άδειο γήπεδο λόγω τιμωρίας που κουβαλάμε από πέρσι.

Δεν επιδέχεται ιδιαίτερης κριτικής το ματσάκι με τη Μίντιλαντ, μόνο κάποιες σκόρπιες παρατηρήσεις.

Στα της επίθεσης, μέχρι να βρούνε τα πατήματά τους οι Καρέλης-Ατζαγκούν είχε περάσει ένα ημιχρονάκι, απογοήτευση από τον Ατζαγκούν που περιμένω να ανέβει. Φαίνεται πως ξέρει μπάλα, αδικεί τον εαυτό του που σε κάθε ματς μπαίνει χεσμένος, είναι πιτσιρικάς ακόμα και πρέπει να δουλευτεί σε όλους τους τομείς. Ο Καρέλης αρκεί να δουλέψει αυτά τα ρημάδια τα τελειώματα, κατά τ'άλλα μια χαρά στέκεται.

Αυτός που δεν πρέπει να βγαίνει φέτος από την εντεκάδα είναι ο Κλωναρίδης. Το παλικάρι είναι σφαίρα, είναι τεχνίτης, σκέφτεται γρήγορα και εκτελεί όπως πρέπει. Το χτεσινό πλασέ είναι εξαιρετικό δείγμα απλότητας και ταχύτητας στην εκτέλεση. Μακάρι να μην σακατευτεί πάλι γιατί θα είναι μεγάλη βοήθεια μπροστά τώρα που λείπει ο Μπεργκ. Λογικά θα τον δούμε και κορυφή με τον Καρέλη ή τον Πέτριτς δίπλα του. Αν αντέξει το κλωτσίδι, δεν βλέπω λόγο να μην σταθεί αξιοπρεπέστατα εκεί.

Πάμε στα ευχάριστα που προέκυψαν από χτες. Πρώτο και κυριότερο ότι η ομάδα είναι δεμένη και ψυχωμένη, δεν παρατάει αγώνες. Χτες πάλι μπήκανε χαλαρά με υφάκι αλλά καταλάβανε γρήγορα τι παίζει και σοβαρεύτηκαν.

Δεύτερο, η καλή εμφάνιση του Κοτσόλη με ότι μπορεί να σημαίνει για την ψυχολογία του και τον ανταγωνισμό με τον Άγγλο (που θέλω να τον δω κι αυτόν άμεσα να παίζει). Μεγάλο ζήτημα να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο οι αμυντικοί και να εμπιστεύονται τον τέρμα τους.

Τρίτο και καλύτερο, η άμυνα μας έπαιξε επιτέλους καλά. Κυρίως λόγω του Μπούρμπου που δεν έμπαζε όπως με τον Λεβαδειακό και του δίδυμου Ρίσβα-Σίφο που σίγουρα "κουμπώνει" καλύτερα από ότι το Τριάντα-Σίφο. Γενικά ο Ρισβάνης πρέπει να πάρει παραπάνω ματς και εμπιστοσύνη φέτος. Έχει πολύ μεγάλες προοπτικές να γίνει σπουδαίο σύγχρονο στόπερ, κι ας λιμπερίζει λίγο.

Τώρα με τον Πανιώνιο δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα,παραδοσιακά μας ζορίζει, είναι και στο άρμα του απέναντι, θέλει προσοχή. Ελπίζω να μη δούμε πάλι 5-6 αλλαγές στην εντεκάδα, και να μπούνε από το πρώτο ημίχρονο για να πάρουν το ματς. Οψόμεθα...

Kαι τώρα, τι κάνουμε?

Τέζα ο Μπεργκ για δυο μήνες λοιπόν. Σε φάση που δεν του σφυράει καθαρό πέναλτυ ο κόρακας. Σε ματς που γκελάρουμε με την ομάδα του Κομπότη. Σε ουδέτερο γήπεδο. Σενάριο βγαλμένο από υγρά όνειρα του πιο κομπλεξικού γηπεδικού γαύρου.

Το ερώτημα πλέον είναι τόσο προφανές όσο και δύσκολο να απαντηθεί. Τι κάνουμε τώρα?

Πρώτον ξεπερνάμε το σοκ και πάμε σοβαροί στη Δανία να κλειδώσουμε τα 2.5 - 3 εκατομμύρια για τον σύλλογο. Και να αποφύγουμε την τεραστίων διαστάσεων ξεφτίλα θα προσέθετα, αλλά δεν βλέπω πιθανό το ενδεχόμενο να φάμε τρία αναπάντητα γκολ από τους ψαράδες του Μίντιλαντ.

Από κει και πέρα, σκύβει το κεφάλι όλη η ομάδα και ξεπατώνεται στη δουλειά στις προπονήσεις. Τα πρώτα σημάδια δεν είναι και πολύ ενθαρρυντικά, βλέπουμε παίχτες με στυλάκι, να μη μπαίνουν στις διεκδικήσεις, να μην έχουν καλές επιστροφές, να είναι επιρρεπείς στις γκέλες, να εκνευρίζονται πιο εύκολα. Επίσης, φέτος τραυματίζονται και πιο συχνά, προφανώς λόγω της πιο εντατικής προετοιμασίας. Η ομάδα θέλει δουλειά πάντως και φαίνεται από χιλιόμετρα.

Στήριξη στον Αναστασίου. Αυτό νομίζω δεν επιδέχεται περαιτέρω εξήγησης και κριτικής.

Το μεγάλο (υπο)ερώτημα πάντως είναι αν θα γίνει μεταγραφή. Προσώπικη άποψη είναι πως δεν πρέπει να πέσουμε σε τέτοια λούμπα. Καιρός είναι να πάρουν σερί ματς Καρέλης-Κλωναρίδης, ενώ και ο Μπερίσα θα έχει τις ευκαιρίες που θέλει. Παρεμπιπτόντως, αν ισχύουν τα μισά από αυτά που άκουσα για τον πιτσιρικά, θα δούμε ωραία πράματα από δαύτον. Ο Πέτριτς θα δώσει όσες βοήθειες μπορεί, αν δεν ξανασακατευτεί, ενώ περιμένουμε (όχι με μεγάλη αγωνία) και την επάνοδο του Εμίρ του Μπαιράμι, ο οποίος ήρθε με προοπτικές Σανμαρτεάν και τις δικαιώνει περίτρανα μέχρι τώρα.

Η άμεση ανάγκη είναι για ένα ρημάδι χαφ. Στο στυλ του Αμπέιντ, με τρεξίματα, καλή πάσα, αλληλοκαλύψεις, να πατάει περιοχή, να κόβει, να σουτάρει καλά, και να μη ξεχνάει να γυρνάει να μαρκάρει. Α, και να είναι φτηνός. Χαιρετίσματα με λίγα λόγια... Η διοίκηση και το τεχνικό τιμ αργοπόρησαν χαρακτηριστικά, και τώρα που το πήραν πρέφα δεν προλαβαίνουν. Προβλέπω πως δεν θα πάρουμε παίχτη, και μάλλον θα πάμε από Γενάρη να μπαλώσουμε τρύπες.

Πρέπει να δωθεί μεγάλο βάρος στον Μπούι από τον κόουτς και στη φυσική κατάσταση και στην ψυχολογία, επείγει να ξεψαρώσει και να παίρνει μπάλα. Φαίνεται πως το κατέχει το τόπι, θα είναι κρίμα να μη μας βγει, ειδικά με τα χαφ που έχουμε στην ομάδα. Λογικά αναβαθμίζεται και ο Δώνης, ο οποίος έχει πολλά να μάθει από τακτική ακόμα, οι τοποθετήσεις του ήταν κάκιστες στο ματς με τη Λιβαδειά.

Ες αύριον τα πιο σπουδαία. Τέρμα-άμυνα και Μίντιλαντ.

Αθήνα ξανά

Διακοπές τέλος, επιστροφή στη μοναδική μεγαλούπολη αυτής της ρημαδοχώρας και ευχή τις επόμενες μέρες να μειωθούν ακόμα περισσότερο οι παροικούντες, μπας και απολαύσουμε επιτέλους την Αθήνα ήσυχα κι όμορφα με αναλογία Ελλήνων - τουριστών 1 : 1 .

Στο μεσοδιάστημα είχαμε την αναπάντεχη ήττα της Πανάθας από το συρφετό της Σταντάρ Λιέγης. Να αποκλείεσαι στην έδρα σου από χειρότερη ομάδα και ενώ έχεις προηγηθεί είναι λίγο δύσκολο να το καταπιείς. Το χειροκρότημα στο τέλος πάντως ήταν ενθαρρυντικό και δείγμα αλλαγής νοοτροπίας (κάτι που έχει φανεί από πέρυσι), ειδικά όσον αφορά τη σχέση ποδοσφαιρικού τμήματος και οπαδών.

Πάμε στα τακτικά λοιπόν. Από τις ελάχιστες φορές που επί Αναστασίου ξύνισα όταν είδα την εντεκάδα. Ακατανόητη η επιμονή στον ανέτοιμο Πέτριτς, ενώ οι Πράνιτς-Ατζαγκούν κάνανε το κέντρο πιο δυσκίνητο. Ίσως έπρεπε να ξεκινήσει και με Λαγό δεύτερο κόφτη για να γλιτώσει τις κόντρες που θα έβγαζε η Σταντάρ. Ίσως έπρεπε να παίξει με καθαρούς ακραίους, αντί να γεμίσει τόσο τον άξονα. Πολλά ίσως, τόσα που δεν έχει και νόημα να σκέφτεσαι μια βδομάδα μετά.

Η πρόκριση χάθηκε πάντως, είτε λόγω απειρίας, είτε λόγω ατυχίας, είτε λόγω φυσικής κατάστασης, είτε λόγω υποτίμησης του αντιπάλου ως ένα σημείο. Μάλλον λίγο από όλα μαζί, όπως γίνεται συνήθως δηλαδή. Από δω και πέρα μένουν δυο ματσάκια με τη Μίντιλαντ που θέλουν τεράστια προσοχή και παιχνίδι σκοπιμότητας. Δυο ματς που παίζεται το μισό μπάτζετ του τμήματος (για να μην ξεχνιόμαστε).

Αυτό που έγινε ολοφάνερο πάντως είναι η ανάγκη ενίσχυσης σε μερικές θέσεις. Κατά τη δική μου γνώμη θέλουμε οπωσδήποτε ένα χαφ στυλ Αμπέιντ (αν είναι ο ίδιος ακόμα καλύτερα), ένα δεξί εξτρέμ (εκτός αν ξαναγίνει ποδοσφαιριστής ο Μπαιράμι) και ένα αναπληρωματικό φορ περιοχής. Όλοι μιλάνε για επιτελικό χαφ τις τελευταίες μέρες, προφανώς πρέπει να πάρουμε κι εκεί παίχτη, αν και βλέπω και τον Μπουι να δοκιμάζεται σε αυτή τη θέση.

Υπομονή κι όλα θα γίνουν. Αν όχι φέτος, δεν χάθηκε και ο κόσμος, άλλωστε προέχουν κάποιες εξωαγωνιστικές κινήσεις που πρέπει να γίνουν. Και πολύ πιο άμεσα μάλιστα.

υγ. Τάκαρε Φύσσα καλώς επανήλθες.

Πάμε σαν άλλοτε...

Όπως το 1986.

Vamos a dar todo para que Argentina vuelva a ser campeón.

Θέλει προσοχή, αλλά...

Με το Βέλγιο στους 8 λοιπόν.

Είναι καλοί οι Βέλγοι. Μπορεί να τους περίμενα πιο θεαματικούς -ειδικά με τους αντιπάλους που πέτυχαν-, αλλά είναι δυνατή ομάδα με γρήγορους επιθετικούς, αλληλοκαλύψεις και τρεξίματα. Θα βάλουν πολύ δύσκολα σήμερα στην Αργεντινή.

Από πλευράς Αρχεντίνα περιμένω μια από τα ίδια. Τη μπάλα στον Μέσι ή τον Ντιμαρία και οι υπόλοιποι ανοιχτείτε. Λες και παίζουμε μπάσκετ έχει καταντήσει η φάση και πάμε να βγάλουμε τον Τζόρνταν στο ένας με έναν. Δε βαριέσαι, ας το σηκώσουμε εκεί μέσα κι ας θυμίζουμε και κρίκετ...

Ποντάρω να μπει επιτέλους μια φορά δυνατά στο ματς η Αργεντινή, να μην πετάξει πάλι το πρώτο ημίχρονο. Αν τους κλείσει από την αρχή στην περιοχή τους, οι Βέλγοι θα κωλώσουν, δεν είναι έμπειροι, πρώτη φορά πάνε σε μεγάλη διοργάνωση, δεν έχουν και παίχτες να ηρεμήσουν το παιχνίδι τους. Θα ψάχνουν την κόντρα συνέχεια, με λίγη προσοχή και καλές τοποθετήσεις δεν θα υπάρχει πρόβλημα.

Όλα αυτά θεωρητικά. Στο χορτάρι να δούμε τι θα δούμε γιατί τα μέχρι τώρα δείγματα είναι πολύ αποθαρρυντικά. Η ομάδα φαίνεται αδούλευτη, κινήσεις στο χώρο δεν γίνονται, τα χαφ στην ανάπτυξη είναι ανύπαρκτα, οι εξτρέμ αλλάζουν θέσεις καμιά εικοσαριά φορές το κάθε ημίχρονο και όλοι περιμένουν τη μπούκα του Μέσι. Ακόμα κι έτσι πάντως, ξέρουν πως αν νικήσουν το Βέλγιο είναι στην τετράδα για πρώτη φορά μετά το 1990. Αν αυτό δεν είναι επαρκές κίνητρο, τότε ποιο είναι...

Και μια παρατήρηση που βγαίνει σαν λογική για τα σημερινά ματς μετά το χτεσινό κάζο της διαιτησίας, που κατάφερε να αφήσει να τρώνε το ξύλο της αρκούδας ο Νειμαρ και ο Ροντρίγκεζ. Εντάξει όλοι γουστάρουμε να βλέπουμε καμιά κλωτσιά παραπάνω, ειδικά σε νοτιοαμερικάνικα ντέρμπι. Απλά, δεν γίνεται να αφήνεις να στοχοποιούνται οι ποιοτικοί παίχτες και να μη δίνεις κάρτες μέχρι το 65 μόνο και μόνο για το θεαθήναι. Και στα καπάκια να τις μοιράζεις όπου βρεις... χάνει τον ημιτελικό ο Σίλβα για παρεμπόδιση βολέ και ο Φερναντίνιο δεν έχει πάρει ακόμα κάρτα σε όλο το μουντιαλ!!! Ο Ζουνίγκα έσπασε τον σπόνδυλο του Νευμαρ στο 90 και δεν πήρε καν κάρτα. Εντάξει, δεν δάγκωσε και κανέναν να φάει 4 μήνες τιμωρία, ένα σπόνδυλο χαμηλά στη μέση του έσπασε...

Σήμερα περιμένω στα πρώτα φάουλ να βγαίνει κάρτα αβίαστα, άρα ωφελείται όποιος κατέχει μπάλα. Λογικά η Αργεντινή. Επίσης λογικά θα υπάρξει υπερπροστατευτική αντιμετώπιση του Μέσι, θα είναι μεγάλη ξεφτίλα για τη ΦΙΦΑ να μείνουν έξω οι δυο καλύτεροι παίχτες της διοργάνωσης σε μία μέρα από τσεκουρώματα αντιπάλων...

Πρόβλεψη : όπως το έχω στο μυαλό μου άσος με τα χίλια ζόρια. Και λίγα γκολ λογικά.